tasadomekahkeshan.jpgجفت كهكشان مارپیچی آنتن یا NGC ۴۰۳۸-۴۰۳۹ چند صد میلیون سال پیش در حركت های كهكشانی درون خوشه خود به یكدیگر رسیده اند و از آن زمان در حال ادغام اند. بازوهای كشیده به سبب نیروهای گرانشی كشندی دو كهكشان بر یكدیگر نام آنتن را به این جفت كهكشان داده است. این جفت یكی از نزدیك ترین و بهرتین نمونه های جفت كهشكانهای برخوردی است به همین بارها هدف بزرگترین تلسكوپهای جهان بوده است و هابل نیز برای بار دوم نگاهی بسیار عمیق و دقیق به كهكشانهای آنتن انداخته است.

در چنین برخوردی اگرچه ستاره های دو كهكشان، به علت فاصله زیاد ستاره ها از هم، دچار برخورد نمی شوند اما گاز میان ستاره ای دو كهمشان در هم می‌روند ومحیط آشفته ای را برای پیدایش میلیاردها ستاره پدید می آورند. كه در تصویر جدید پرنورترین و فشرده ترین نواحی ستاره ساز ابر خوشه‌های پرجرم اند. همچنین حدوی نیمی از اجرام كم فروغ محو در تصویر كهكشان های آنتن خوشه های ستاره‌ای متولد شده ای هستند كه هر كدام ده ها هزار ستاره دارند. حباب های نارنجی در چپ و راست تصویر هسته های دو كهكشان اند كه بیشتر شامل ستاره های پیر و غبارند (رشته های غبار میان ستاره‌ای به صورت رشته های قهوه ای دیده می‌شود).

در دو كهكشان شمار بسیاری نقاط آبی از نور نواحی‌ای كه ستاره های آبی بسیار پر چرم متولد می‌شوند دیده می شود و دور تا دور خوشه ها را هاله صورتی-قرمز گاز یونیده شده و درخشان هیدروژن گرفته است. از مجموع هزاران خوشه شكل گرفته در این كهكشان و بیش از هزر ابر خوشه فقط تعدادی اندكی به مرور زمان باقی می‌مانند و بقیه با حركت های درون كهشكانی پخش و به ستاره های منفرد تبدیل می‌شوند اما احتمالا حدود ۱۰۰ عدد از مجموع ابر خوشه ها‍، در واقع آنهایی كه از همه پرجرم تر بوده اند، باقی می مانند تا در آینده تبدیل به خوشه های كروی پیر شوند.
روند برخورد جفت كهكشان آنتن كه از ۲۰۰ تا ۳۰۰ میلیون سال پیش آغاز شده است جلوه ای است از آنچه كهكشان ما، راه شیری، و همسایه آن آندرومدا در ۲ تا۳ میلیارد سال آینده پیش رو دارند. آنها نیز در مسیر برخورد با یكدیگرند.