برای پرندگان در رابطه با تغذیه ، تکامل و هدف پرواز در پرندگان
منشا پرواز در پرندگان تا حدودی نا مشخص است ، هر چند بیشتر paleontologists معتقدند که پرندگان از دایناسورهای کوچک تروپود ( theropod diosanus ) منشا گرفته اند و به نظر می رسد که آنها نیز از گسترش گونه های زمینی به وجود آمده اند.
پستانداران متکاملترین رده مهرهداران هستند. بدن این جانوران معمولا از مو پوشیده شده است و در پوست آنها غدد گوناگونی وجود دارد. جمجمه آنها دارای دو گندل پس سری است. در آرواره آنها دندانهای جدا از هم وجود دارد ک در داخل حفرههای دندانی جای دارد. اندامهای حرکتی آنها برای راه رفتن ، بالا رفتن ، سوراخ کردن ، شنا کردن یا پرواز سازگار شده است. گرمای بدن منظم است و بنابراین خونگرم هستند. از دوره تریاس تاکنون بودهاند و در حدود 2400 گونه زنده و تعداد زیادی پستانداران سنگواره شناخته شده است. اکیدنه (Echidna) متعلق به زیر رده پرتوتریا و راسته مونوترماتا میباشد.
سالهای متمادی است که بشر زالو را می شناسد. در قرون گذشته پزشکان از نوعی زالو برای گرفتن خون استفاده می کردند. این کرمها، معمولا در آبهای شیرین و خاکهای مرطوب زندگی می کنند. نوعی زالو بصورت انگل انسان و حیوانات به بدن آنها می چسبد و از خون میزبان تغذیه می کند.
تولید مثل زالو، جنسی است. آنها هرمافرودیت هستند.
زالو، نوعی کرم حلقوی است که به عنوان انگل خارجی نیز شناخته می شود. بدنی متقارن،کشیده و حلقه حلقه (حلقه های متعدد که به دنبال هم قرار گرفته اند) دارد. هر حلقه، دارای یک جفت نفرید یا اندام دفعی است. بدن زالو توسط کوتیکول مرطوبی که بر روی بافت پوششی حساسی قرار گرفته است، پوشیده شده و عضلات طولی و حلقوی، بر روی دیواره بدن و دستگاه گوارش وجود دارد و حفره شکمی، به خوبی رشد کرده است. دستگاه گوارش زالو کامل بوده و گردش خون آن بسته است. دستگاه عصبی، شامل عقده های مغزی، حلقه دور مری، عقده های شکمی و رشته های عصبی است.
زالو، بدنی استوانه ای، با مقطعی تقریبا بیضی شکل دارد. طول آن به حدود 10 سانتیمتر می رسد. رنگ آن در سطح پشتی سبز تیره و در سطح شکمی سبز زیتونی است، که نوارهای لیمویی رنگ دارد. وسیله اتصال آن به بدن میزبان دو بادکش دهانی و انتهایی بدن است. زالو، توسط دندانهای کیتینی تیز، بدن میزبان را سوراخ می کند و ماده ضد انعقاد مترشحه آن، مکیدن خون را آسان می کند. زالو هر بار چندین برابر وزن خود خون می مکد و در دستگاه گوارش خود ذخیره می کند که هضم آن ماهها طول می کشد.
منبع:
لاک پشتان آبی و لاک پشتان زمینی
در ادامه مطاب
