تحقيقات جديد دانشمندان نشان مي‌دهد دايناسورهاي عظيم‌الجثه و گوشتخوار نظير "تيرانوزاروس ركس"، در مقايسه با جثه بزرگشان داراي نقشه ژنتيكي كوچكي بوده‌اند. به گزارش خبرگزاري رويترز، محققان دانشگاه "هاروارد" در ماساچوست و دانشگاه "ريدينگ" در انگليس در مطالعه‌اي جديد نقشه ژنتيكي ‪ ۳۱‬گونه مختلف از دايناسورها و پرندگان باستاني را تخمين زدند. محققان عقيده دارند اين مطالعه مي‌تواند به درك بهتر ويژگي‌هاي دايناسورها كه از ‪ ۲۳۰‬ميليون تا ‪ ۶۵‬ميليون سال قبل در زمين مي‌زيسته‌اند، كمك بزرگي كند. به رغم اينكه آخرين دايناسورها حدود ‪ ۶۵‬ميليون سال قبل در زمين منقرض شده‌اند، دانشمندان در اين مطالعه تلاش كردند با بررسي آثار به جا مانده از سلولهاي اين جانداران كه در سنگواره‌هاي آنها باقي مانده‌است، بزرگي نقشه ژنتيكي(ژنوم) اين جانداران را تخمين بزنند. البته برخورداري از نقشه ژنتيكي كوچك لزوما به مفهوم تكامل نيافته بودن يك جاندار نيست زيرا هم‌اكنون جانداراني نظير ماهي شش دار (‪(Lungfish‬ حتي از انسانها نيز ژنوم بزرگتري دارند. در اين مطالعه مشخص شد بزرگي ابعاد نقشه ژنتيكي در ميان گونه‌هاي مختلف دايناسورها بسيار متفاوت بوده‌است كه در اين ميان گروهي از دايناسورهاي گوشتخوار موسوم به "تروپاد" از جمله "تيرانوزاروس"، "آلوساروس" و "دينونيكوس" داراي نقشه ژنتيكي بسيار كوچك، مشابه نقشه ژنتيكي پرندگان امروزي، بوده‌اند. همين وضعيت براي برخي پرندگان باستاني از جمله پرنده دريايي عظيم‌الجثه موسوم به "هسپرورنيس" كه هم زمان با دايناسورها در زمين مي‌زيسته و نيز پرنده گوشتخوار و فاقد توانايي پرواز ديگري به نام "دياتريما" كه پس از دايناسورها در زمين مي‌زيسته، وجود داشته است. اين كشف تاييدكننده نظريه‌اي است كه بيان مي‌كند پرندگان امروزي از تكامل دايناسورهاي گوشتخوار بوجود آمده‌اند. بر خلاف دايناسورهاي گوشتخوار، دايناسورهاي علف‌خوار زيرشاخه "اورنيتيسچيانس"ها كه برخي شاخدار و داراي پوسته‌هاي سخت بزرگ بوده‌اند، در مقايسه با دايناسورهاي گوشتخوار داراي ژنوم بزرگتري هستند و ژنوم آنها با نقشه ژنتيكي كروكديلها، سوسمارها و مارمولكهاي امروزي قابل مقايسه بوده است. در اين مطالعه نقشه ژنتيكي دايناسورهاي علفخوار بسيار بزرگ و با گردنهاي كشيده از گروه "ساروپاد"ها مورد بررسي قرار نگرفته است. به گفته دانشمندان، كوچكي ژنوم كه امروزه در ميان پرندگان مشاهده مي‌شود نخستين بار ‪ ۲۳۰‬ميليون سال قبل در ميان دايناسورهاي گوشتخوار ايجاد شده است. در اين مطالعه كه در شماره اخير نشريه "نيچر" به چاپ رسيده است، محققان از ابعاد برخي سلولهاي استخواني برجاي مانده در سنگواره دايناسورها به نام سلولهاي "اوستئوسيت"(‪ (Osteocytes‬براي تخمين نقشه ژنتيكي آنها استفاده كرده‌اند.